PSV sleept in een ware rollercoaster van een wedstrijd alsnog drie punten binnen tegen FC Utrecht. In een duel waarin alles lijkt mis te gaan, knokt de ploeg van Peter Bosz zich terug van een achterstand. Met Ismael Saibari als absolute uitblinker en een beslissende treffer van Driouech diep in blessuretijd, ontploft het Philips Stadion. Wat begint met frustratie en ongeloof, eindigt in euforie: PSV is officieus kampioen.
Een koude douche in een kolkend stadion
Het Philips Stadion is nog maar net bekomen van een sfeeractie wanneer PSV opnieuw wordt geconfronteerd met een nachtmerriescenario. Binnen drie minuten ligt de bal al achter doelman Kovar. De slechte vorm van de afgelopen weken lijkt zich moeiteloos door te trekken. En het blijft niet bij die ene tik. FC Utrecht profiteert genadeloos van de chaos in de Eindhovense defensie en verdubbelt al snel de voorsprong: 0-2. Het ongeloof op de tribunes is voelbaar. PSV oogt slordig, passes over korte afstand gaan mis en de organisatie ontbreekt. Toch is daar één lichtpunt: Ismael Saibari. De middenvelder neemt zijn ploeg bij de hand en brengt met een geweldige individuele actie de aansluitingstreffer op het bord. Het stadion veert op, maar de onrust blijft. Grote kansen volgen, onder andere via Til en Sidillia, maar de gelijkmaker blijft uit. PSV gaat opnieuw met een achterstand de rust in, voor de derde wedstrijd op rij.
Saibari ontketent PSV na rust
Na rust staat er een ander PSV. Of beter gezegd: een ander tempo, een andere energie. Binnen drie minuten is het raak. Saibari duikt opnieuw op, blijft ijzig kalm en schuift de 2-2 binnen. Het stadion herleeft. Wat volgt is het PSV waar supporters voor komen. Sneller spel, meer beweging en vooral meer overtuiging. De druk op Utrecht neemt toe en het is wachten op de voorsprong. Die komt er via Guus Til, die een uitstekende aanval afrondt na voorbereidend werk van Man en opnieuw Saibari. Het Philips Stadion staat weer volledig achter de ploeg. Het geloof is terug, de komt alweer dichterbij. Maar zoals zo vaak deze middag, blijft het niet rustig.
Van spanning naar euforie in blessuretijd
Waar PSV lijkt door te drukken, slaat Utrecht opnieuw toe. Defensieve slordigheid wordt afgestraft en de 3-3 valt. Het stadion houdt de adem in. Gaan er opnieuw punten verloren? In de slotfase golft het spel op en neer. Kansen aan beide kanten zorgen voor zenuwslopende minuten. Kovar moet nog redding brengen om een nieuwe achterstand te voorkomen. Dan, diep in blessuretijd, volgt het moment waar het hele stadion op hoopt. Driouech krijgt de bal en haalt uit. Met een beetje geluk glipt de bal onder de keeper door: 4-3. Het Philips Stadion ontploft. “Hier in het zuiden” en “We worden kampioen” schallen luid over de tribunes. Wat een middag. Wat een ontlading. PSV trekt de overwinning over de streep en grijpt de officieuze titel.
Peter Bosz: tussen realisme en opluchting
Na afloop is Peter Bosz opvallend rustig onder alle hectiek. Hij benadrukt dat PSV volgens hem niet eens zo slecht begint: “Je komt achter, en toen zei ik op de bank: ik vind dat we helemaal niet slecht spelen.” Toch erkent hij dat het verdedigend simpelweg niet goed genoeg is. De veerkracht van zijn ploeg stemt hem tevreden: “Dan is het knap dat je hem alsnog wint.” Tegelijkertijd overheerst er ook zorg, met name om Jerdy Schouten, die geblesseerd uitvalt. “In de kleedkamer ging het vooral over hem (Schouten), we vrezen het ergste.” Over het naderende kampioenschap blijft Bosz nuchter én scherp: “Wennen doet het nooit. Dat zou raar zijn.” Maar met een glimlach voegt hij toe dat hij morgen tijdens de wedstrijd van Feyenoord ‘gewoon naar zijn kleinkinderen gaat’.
Ismael Saibari: de motor van de wederopstanding
De grote man aan Eindhovense zijde is zonder twijfel Ismael Saibari. Met twee doelpunten en een constante dreiging is hij de drijvende kracht achter de comeback. Zelf blijft hij bescheiden: “We begonnen niet goed, maar we hebben veerkracht getoond.” Hij benadrukt het collectief: “We hebben het als groep heel goed gedaan en iedereen had goesting om het om te buigen.” Toch is zijn individuele klasse onmiskenbaar. Wanneer hij gevraagd wordt hoe hij heeft gedaan, antwoordt hij: “Ik moest dicht bij mezelf blijven en me richten op mijn acties.” Zijn mentaliteit typeert de wedstrijd: blijven gaan, blijven geloven. “Het is nooit leuk om te verliezen, zeker niet twee keer op rij. Dan moet je opstaan en dat hebben we gedaan.”
En zo wordt een middag vol twijfel en frustratie uiteindelijk een feest. Eén ding is zeker: de ogen van de PSV-supporter staan nu gericht op de wedstrijd die in Volendam gespeeld gaat worden.
Scheidsrechter
Toeschouwers
Scoreverloop
Laatst bijgewerkt : 4 apr 2026 - 21:30